Το 2022, η Bani Khoshnoudi τιμήθηκε με το prestigous Herb Alpert Award in the Arts στην κατηγορία Κινηματογράφου και Βίντεο. Είναι κινηματογραφίστρια και εικαστική καλλιτέχνις, γεννημένη στην Τεχεράνη του Ιράν και μεγαλωμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Τέξας. Σπούδασε αρχιτεκτονική, φωτογραφία και κινηματογράφο στο University of Texas at Austin και αργότερα συνέχισε τις σπουδές της στις εικαστικές τέχνες στο περίφημο Independent Study Program του Whitney Museum of American Art στη Νέα Υόρκη.
Το έργο της, διαποτισμένο από την εμπειρία του εκτοπισμού και του ξεριζωμού, διερευνά θέματα όπως η εξορία, η νεωτερικότητα και οι μορφές βίας που αυτή συνεπάγεται, η μνήμη και το αόρατο. Ενώ οι βασικές της ταινίες τεκμηρίωσης και μυθοπλασίας, Transit (2005), A People in the Shadows (2008), The Silent Majority Speaks (2010–14) και Fireflies (2018), εμβαθύνουν στα επίπεδα, τις ιστορίες και τις εμπειρίες που συνδέονται με τις παγκόσμιες μεταναστεύσεις, τους νομαδισμούς και τους ιστορικούς αγώνες για την ελευθερία, οι φωτογραφίες και οι εγκαταστάσεις της δουλεύουν επίσης με τις υφές και τα ίχνη αυτών των ιστοριών, καθώς και με την αρχιτεκτονική και τα ερείπια.
Η πιο γνωστή ταινία της, το δοκιμιακό ντοκιμαντέρ The Silent Majority Speaks, απαγορεύτηκε στον Λίβανο το 2014 και χαρακτηρίστηκε «προσβλητική για το ιρανικό καθεστώς». Αυτή η πολιτική τοιχογραφία 100 χρόνων πολιτικών εξεγέρσεων στο Ιράν συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο της έκθεσης Uprisings του Georges Didi-Huberman, που παρουσιάστηκε στο Jeu de Paume στο Παρίσι, ενώ η Γαλλίδα επιμελήτρια και κριτικός Nicole Brenez την ανέδειξε ως μία από τις δέκα σημαντικότερες ταινίες του αιώνα.
Το 2014 συνεργάστηκε με τον κινηματογραφιστή Harun Farocki και την Antje Ehmann στο πλαίσιο του πρότζεκτ τους Labor in a Single Shot στην Πόλη του Μεξικού.
Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας της, Fireflies, κέρδισε το βραβείο HBO Best Ibero-American Feature στο Miami International Film Festival και προβλήθηκε διεθνώς.
Το έργο της Bani έχει παρουσιαστεί, μεταξύ άλλων, στο Centre Pompidou, στο Fondation Serralves στο Πόρτο, στο Fondation Cartier, στο MUAC και στο Museo Experimental El Eco στην Πόλη του Μεξικού, στο Museum of Contemporary Art Zagreb, καθώς και στην Biennale di Venezia και στην Kunsthalle Charlottenborg.
Το 2024 προσκλήθηκε να παρουσιάσει το έργο της στην 60ή Biennale di Venezia, στο πλαίσιο της κεντρικής έκθεσης Stranieri Ovunque / Foreigners Everywhere, σε επιμέλεια του Adriano Pedrosa. Το έργο της συμπεριλήφθηκε επίσης στο πρότζεκτ Disobedience Archive του Marco Scotini.
Μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ της Πόλης του Μεξικού και του Παρισιού.
Περιηγηθείτε σε ταινίες που σχετίζονται με αυτόν τον σκηνοθέτη.
Το El Chinero είναι μια τοποθεσία στην έρημο της Baja, Καλιφόρνια. Παρά το όνομά του, υπάρχουν ελάχιστες αποδείξεις για μια τραγωδία που έλαβε χώρα εκεί το 1916. Εκατοντάδες Κινέζοι μετανάστες έχασαν τη ζωή τους…
